Enhavo

• Kristnasko 2006
• El la homilioj de mons. Balconi
• Informoj el la lokaj grupoj
• Biblia kulturo
• Navige en la Tut-Tera Teksaĵo
• Leteroj al la redaktejo
• Quote e norme associative anno 2007
• Sciigoj el Afriko
• “La paragrafo 32”
• 21° congresso U.E.C.I.
• Ni funebras kaj kondolencas
• Multe da dankoj
• Amuze
• Comitato Centrale U.E.C.I.

Kristnasko 2006

    Revenas Kristnasko, kiel ĉiujare. Kiel ĉiujare, ankaŭ ĉi foje, la tuta mondo sin pretigas al la festo, plej ofte forgesante la festaton. Estos fantasmagorio de lumoj kaj kantoj, freneza interŝanĝo de donacoj, elmontro de riĉaĵoj, troigoj, bruoj, kuradoj tien kaj reen... Kiu plu rememoras la naskiĝinton de Betlehemo, naskitan en la humileco de kripo? Ne estu tiel por ni. Por pretigi nin al vera festo ĉijare ni ofertas al niaj legantoj du bildetojn pri Kristnasko elprenitajn de la "Historio de Kristo" de Giovanni Papini. Ĉi tiu verko ne estas vera historio, sed vico de primeditoj bildigitaj laŭ la evangelia rakonto (la stilo kaj la leksikono estas tiuj de la 1930-aj jaroj). Jen ili.


LA BOVO KAJ LA AZENO
    La unuaj adorantoj de Jezuo estis bestoj, ne homoj.
    Inter la homoj Li serĉis la simplulojn, inter la simpluloj la infanojn: pli simplanimaj ol la infanoj, pli mildaj, bonakceptis Lin la malsovaĝaj Bestoj. Kvankam malaltaj kreitaĵoj, kvankam servantoj de estaĵoj pli malfortaj kaj pli sovaĝaj ol ili, la Azeno kaj la Bovo vidis kliniĝi antaŭ si la homamasojn. La popolo de Jezuo, la popolo de Jehovo, la sankta popolo liberigita de la Sinjoro de l' egipta sklaveco, la popolo kiun la Paŝtisto lasis sola en la dezerto por supreniri al interparolo kun la Eternulo, devigis Aronon starigi por ĝi Oran Bovon por ĝin adori.
    La Azeno, en Grekujo, estis konsekrita al Areso, al Dionizo, al Apolono Iperborea. Pli saĝa ol la saĝuloj, la Azenino de Balaam savis per siaj vortoj la profeton; Oĥuŝo, reĝo de Persujo, enmetis Azenon en la Templon de Fta kaj adorigis ĝin.
    Malmulte da jaroj antaŭ la naskiĝo de Jezuo, Oktaviano, Lia estonta mastro, irante al ŝiparo, la      antaŭtagon de la batalo de Akcium'o, renkontis azeniston kun lia besto. Ĝia nomo estis Nikon'o, la Venkinto, kaj post la batalo, en la templo kiu ĝin rememorigis, la imperiestro starigis bronzan azenon.
    Reĝoj kaj popoloj, ĝis tiam estis kliniĝintaj antaŭ Bovoj kaj Azenoj. Sed tiuj estis la teraj reĝoj, la popoloj prefere ŝatantaj la Materiaĵojn. Sed Jezuo ne naskiĝis por reĝi sur la Tero, pro ŝato de la Materio. Per Li finiĝos la adorado de la Besto, la malforteco de Arono, la superstiĉo de Aŭgusto. La brutoj de Jeruzalemo Lin mortigos sed, nune, tiuj de Betlehemo Lin varmigas per sia spiraĵo. Kiam Jezuo eniros, la lastan Paskon, en la urbon de la morto, Li rajdos sur Azeno; sed Li estas profeto pli granda ol Balaam, kiu venis por savi ĉiujn homojn, ne nur la Hebreojn, kaj Li ne deflankiĝos de sia irado eĉ se ĉiuj muloj en Jeruzalemo blekos kontraŭ Li.

LA PAŜTISTOJ
    Post la Bestoj la Gardistoj de la Bestoj. Eĉ se la Anĝelo ne estus anoncinta la grandan Naskiĝon, ili tutsame estus alkurintaj al la Stalo por vidi la Filon de la Fremdulino.
    La Paŝtistoj preskaŭ ĉiam vivas en soleco kaj malproksime. Ili nenion scias pri la malproksima mondo kaj pri la Teraj Festoj. Ĉia ajn eĉ malgranda okazaĵo proksime de ili, ilin kortuŝas. Ili estis prigardantaj siajn brutarojn dum la longa solstica nokto kiam ili ekskuiĝis kaŭze de la lumo kaj de la vortoj de l' Anĝelo.
    Kaj tuj kiam ili ekvidis, en ia duonombro de la Stalo, junan kaj belan Virinon kiu silente ravrigardas sian fileton kaj ili vidis la Infanon kun siaj ĵus malfermitaj okuloj, tiun delikatan karnon, tiun ankoraŭ ne ekmanĝintan buŝeton, ilia koro tuŝiĝis.
    Naskiĝo, la naskiĝo de nova homo, de animo antaŭ kelkaj momentoj enkorpiĝinta kaj venanta por suferi kune kun la aliaj, estas ĉiam miraklo tiom dolora por elveki al pieco eĉ la simplulojn ĝin ne komprenantajn. Kaj tiu infano, por tiuj avertitoj ne estis nekonatulo, ne estis infano kiel ĉiu alia, li estis tiu kiun de mil jaroj ilia doloranta popolo atendis.
    La Paŝtistoj oferdonis la malmulton kiun ili havis, tiun malmulton kiu estas multo kiam ame donita; ili kunportis la blankajn donacaĵojn de l' paŝtado: lakton, fromaĝon, lanon, ŝafidon. Eĉ nuntempe, en nia montaro, kie ekmalaperas la postsignoj de la gastamo kaj frateco, tuj kiam juna edzino patriniĝis, kuniĝas ĉe ŝin la fratinoj, la edzinoj, la filinoj de la paŝtistoj. Ĉiu el ili alportas sian donacon: kelkajn freŝellasitajn ovojn, kruĉon da ankoraŭ varmeta lakto, freŝdate malmoliĝintan fromaĝon, kokinon por pretigi buljonon por la akuŝintino. Nova estaĵo alvenis en la mondon kaj komencis sian ploradon: la najbaroj, kvazaŭ por ŝin konsoli, regalas la patrinon per siaj donacoj.
    La Paŝtistoj de l' antikva tempo estis malriĉaj kaj ne malestimis la malriĉulojn, ili estis simplanimaj kiel infanoj kaj mirrigardis kun ĝojo la infanojn. Ili devenis de popolo naskita de la Paŝtisto de Ur, savita de la Paŝtisto de Madiam. Paŝtistoj estis iliaj unuaj Reĝoj: Saŭlo kaj Davido; Paŝtistoj de brutaroj antaŭ ol Paŝtistoj de gentoj. Sed la Betlehemaj Paŝtistoj, «de la malmilda mondo nekonataj», ne estis fieregaj. Malriĉulo naskiĝis inter ili kaj ame ili rigardadis lin, kaj ame ili oferdonis al li siajn malriĉaĵojn. Ili tre bone sciis ke tiu Infano naskita de Malriĉuloj en Malriĉeco, Simplanima meze de Simplanimeco, de Popolfiloj inter la Popolo, estos la Savinto de l' Humiluloj - de tiuj «bonvolaj homoj» sur kiujn la Anĝelo alvokis la teran pacon.
    Ankaŭ la Nekonata Reĝo, la vagemulo de l' Odiseo, de neniu estis tiom ĝoje bonakceptata kiom de la Paŝtisto Eumeo en sia Stalo. Sed Uliso revenis al Itako, al sia domo por venĝo, por mortigi siajn   malamikojn.
    Kontraŭe Jezuo naskiĝis por kondamni la venĝon, por ordoni la pardonon por la malamikoj. Kaj la amo de la Betlehemaj Paŝtistoj forgesigis la gastaman piecon de la porkisto de Itako.

(La tradukinto volis esti anonima. Dum la celebrado de don Bianchini en Cimpello, oni diris che li estis la tradukinto (v. K.S. n.4/2005), sed Carlo Minnaja asertas ke la tradukinto estis Ettore Fasce, kiu subskribis ĉiujn siajn esperantigojn per steleto. Aliaj prikonsideroj indikas ĉi tiun lastan la plej probabla. Kiel deklarite sur la koverto, oni esperantigis la "Historio de Kristo"-n laŭ la deziresprimo de la aŭtoro)



El la homilio de la Unua Dimanĉo de Advento  (2003-11-15) pri la  la evangelio laŭ Luko:  "Venos tagoj, en kiuj ne estos lasita ĉi tie ŝtono sur ŝtono, kiu ne estos deĵetita."
(En la Ambrozia rito Advento komenciĝas du semajnojn antaŭe ol en la Roma Rito)

"La amo del Dio plenigis mian koron, tiamaniere ke mi ne havas spacon kaj ne trovas tempon por ceteraj aferoj" Ĉi tion skribis iu tre Spirit-inspirita homo. Kaj ĉi tio povus fariĝi la programo de nia alveno. Dum la Advento mi donas mian koron al la Sinjoro, por ke li ĝin purigu kaj sanktigu kaj ĝin posedu.
Vojaĝanto ne enŝipiĝas sur iu ajn ŝipo; li elektas la ŝipon kiu lin portos al la alvenpunkto. Antaŭe, do, li alprenas la necesajn informojn. Ĉi tio estas la celo de la Evangelio kiun ni aŭdis: indiki la celpunkton ĝis kiu ni direktiĝas. La hodiaŭa evangelio dividiĝas laŭ du partoj. La unua rilatas la detruon de Jerusalemo fare de la romianoj; la dua, mistera kaj de ne facila interpretado, rilatas la alvenon de Jesuo dum la fino de la mondo. Foriĝas la templo, sed naskiĝas la Eklezio. Jerusalemo detruita estas, sed la historio de la dia popolo kontinuas en la historio de la kristanismo. Estas la historio laŭ la faritaĵoj, kreita per kombinaĵoj kaj okazintaĵoj; kaj estas la historio de la konsciencoj, de la valoroj, religia, la historio de Dio. La unua estas provizora kaj finiĝas; la dua estas ĉiama; estas la ruĝa fadeno eksplikanta la unuan.
[...]
Ni kristanoj akiri devas plurajn virtojn, inter kiuj la virton de la forteco. Ne timu, ne senkuraĝiĝu en la malfacilaĵoj, sed tiujn alfrontu en la nomo de la Sinjoro. Ankaŭ hodiaŭ kelkaj kristanoj trenataj estas en la tribunalojn kaj ĵetataj en prizonojn.
Dum la lasta vojaĝo de Johano Paŭlo la dua en Slovakujo, li proklamis sanktaj du novajn martirojn, filojn de nia tempo: Vasil' Hopko, episkopon de Midien, kiu restis dektri jarojn en prizono kaj monaĥinon Zdenka Ĉecilia Schelingova kondamnita je dekdu jaroj de prizono. Nia fido bezonas esti pli kuraĝa, pli forta, pli fidema.
Eĉ unu haro de via kapo ne pereos.
 [...]
***
El la homilio de la Soleno de la Dia Patrineco de Maria  (2003-12-20) pri la  la evangelio laŭ Luko: " Kaj jen vi gravediĝos en via ventro kaj naskis filon."
(En la Ambrozia rito, ĉi tiu soleno okazas la lastan dimanĉon de Advento, en la Roma Rito la unuan de Januaro)

Sen la agado de la virgulino Maria ni ne havus Jesuon.
Se en la rivero ne estas abunda akvo, la muelŝtono de la muelilo ne turnas kaj ne muelas. Maria estas rivero elbordiĝante de akvo, la akvo de la graco, la akvo de la mizerikordo, la akvo de la kredo, la akvo de la preĝo. Maria diris "jes", jes, mia Dio, jes, mi estas Via sklavino jes, mi volas Vin servi. Kaj ni, en ŝi, prononcas nian "jes", jes, Eternulo, mi deziras promenadi laŭ Viaj ĉielaj vojoj, jes, Sinjoro, mi revas kolekti Viajn dolĉajn fruktojn.
 [...]
Kie Maria kaj Jozefo ripozis dum la vojaĝo ĝis Bet-Leĥem? Alveninte la sankta nokto, ili alfrontis kun granda digno la situacion. Maria memoris la mesaĝon de la anĝelo. "Li estos granda kaj estos nomata Filo de la Plejaltulo"; eĉ Li ne havis lokon por naskiĝi.
La plej malriĉaj havas loĝejaĉon por esti akceptitaj kaj komenci la ekzistencan adventuron. Eble ĉi tio estis la elmontro de la dia ĉeesto. Dio ne promenadas sur niaj vojoj.
"Jozefo, – mallaŭte diris la Virgulino – la Sinjoro prizorgos". La vortoj de Gabrielo efektiviĝis akurate en Ŝi.
"Vidu, Jozefo, ankaŭ aliaj aferoj realiĝos". La anĝelo klare diris: "Vi naskos filon, vi nomos Lin Jesuo kaj Lia regno ne havos finon".
Nur kreitaĵo tre pura povis havi fidon tre kristalan. Al Ŝi la Sinjoro petis konstantecon en la fido. Kiam Ŝi vidis la stelojn alproksimiĝi al la tero por lumigi la vojeton, kiam Ŝi aŭdis la ĥoron de la anĝeloj malsuprenveni el la ĉielo por laŭdi la Sinjoron, Maria levis sian kapon: estis la horo de la redempto.
Dio ĉeestis tie kun Sia mizerikordo, preta por savi la mondon, kvankam la gentoj fermis la pordojn kaj restadis indiferentaj.
Ni ĉiutage recitas la preĝon "Angelus" (de la anĝelo), en kiu ni konfesas nian kredon en la mistero de la Enkarniĝo. "La Vorto enkarniĝis".
Ankaŭ hodiaŭ la Sinjoro estas kun vi, kaj vin akompanos, kaj protektas vin sub Sia ombro, kaj pleniĝas via animo je lia graco, je lia paco je lia ĝojo.
[...]



Milano
    Quest'anno il Circolo Esperantista Milanese festeggia il centesimo anniversario dalla sua fondazione. La manifestazione inizierà venerdì sera 10 novembre con un concerto al Teatro dal Verme e continuerà sabato 11 nella sala conferenze del "Museo di Storia Contemporanea di Milano" per concludersi domenica 12 con una S.Messa in Esperanto, celebrata da mons.Balconi, presso la chiesa di S.Sigismondo annessa alla Basilica di S.Ambrogio. In conseguenza di ciò in novembre non verrà celebrata la consueta S.Messa mensile del terzo sabato del mese.

KISI SUR LA BUŜO Ĉu ”kisi sur la buŝo” povas esti esprimo kaj koncepto de la Biblio? aŭ ĉu eblas almenaŭ ĝia metafora interpreto?	BACIARE SULLA BOCCA È possibile che “Baciare sulla bocca” sia espressione e concetto biblico? o è possibile almeno una interpretazione metaforica?
Interpreto trans la senpera kruda senco de la vortoj “kisi sur la buŝo”. Fakte la senco estas tiel komprenebla kaj sentebla ke ĝin ni trovas preskaŭ ĉe ĉiuj lingvoj kies kulturoj el ĝi kaj per ĝi inspiris poemojn kaj amkantojn. Ĉu troviĝas kaj ekzistas kulturoj kiuj neglektis aŭ tute ignoris aŭ, plejnotinde, ĝin rifuzis? Se apudus, surdupiede, kulturaj antropologoj kaj literaturkultistoj, esplore enketintaj pri tio, al ili la demando pasus; sed la respondo ne estas celo de tiu ĉi noto.	Un’interpretazione oltre il senso immediato, rozzo delle parole “baciare sulla bocca”. In effetti il senso è talmente comprensibile ed evidente che lo troviamo quasi in tutte le lingue le cui culture da esso e con esso hanno ispirato poesie e canzoni d’amore. Si trovano forse ed esistono culture che hanno trascurato o del tutto ignorato o, fatto ancora più notevole, lo hanno rifiutato? Se fossero vicini degli antropologi culturali e cultori di letteratura, che avessero svolto indagini su ciò, la domanda passerebbe a loro; ma la risposta non è lo scopo di questa nota.
Ĉu troviĝas en la biblio esprimoj entenantaj la komunan sencon de tiuj vortoj?	Si trovano nella Bibbia espressioni contenenti il senso comune di quelle parole?
Apartan intereson tiu esprimo akiris, nuntempe, pro ĝia eluzo en la romano The da Vinci Code, laŭ kiu Jesuo edze amis, kaj gravedigis, sian sekvantinon, nome Maria Magdalena. La aŭtoro, Dan Brown, kredigas ke li rekonstruis veran historion, kvankam de tempo al tempo sindefende li pensigas ke temas nur pri romana fikciaĵo. Por knedi sian historion, li ekstraktas pecojn el la evangelio de Tomaso. Oni haste sciigu, kvankam eble nebezonate, ke inter la kanonaj evangelioj neniam aperis tiu de la apostolo Tomaso, kaj ke al li estis “atribuitaj” du evangelioj inter si tute malsamaj: la unua tendence ordodoksas,  malgraŭ fantaziaĵoj kaj strangaĵoj, la  alia tute malortodoksas ĉar el ĝi elsutiĝas sur nin iu Jesuo kiu instruas kiel ni devas liberiĝi el la korpo kiun ni ricevis, per fuŝa-danĝera kreado, verke de iu dio (eono) malsupera kaj malobea. Ekleziuloj difinis tiun lastan apokrifan evangelion, ĝin invitante ignori, gnostika. Ĉi tie oni ne volas pliprofundiĝi en la studadon de nocioj kaj historio de gnostikismoj, kiuj multe suferigis kaj certasense suferigas la Eklezion; ni limiĝas al kelkaj neeviteblaj spuroj.	Oggigiorno questa espressione ha acquisito un interesse particolare, a causa dell'uso che se ne fa nel romanzo “Il codice da Vinci”, secondo cui Gesù  amò come marito e rese gravida  una sua seguace, cioè  Maria  Maddalena. L’autore, Dan Brown fa credere di aver ricostruito una storia vera, benché di tanto in tanto, a sua difesa, egli faccia pensare che si tratta solo di una immaginazione romanzesca. Per impastare la sua storia egli estrae dei brani dal vangelo di Tommaso. Si sappia brevemente, benché forse non serva, che tra i vangeli canonici non è mai apparso quello di Tommaso, e che a lui sono stati “attribuiti” due vangeli del tutto diversi fra loro: il primo tendenzialmente è ortodosso, malgrado delle  fantasie e stramberie, l’altro non è per niente ortodosso poiché da esso si riversa su di noi un Gesù che insegna come ci dobbiamo liberare del corpo che abbiamo ricevuto, da una creazione pasticciata e  funesta, opera di un un dio (eone) inferiore e disobbediente. Gli ecclesiastici hanno definito quest’ultimo vangelo apocrifo, gnostico, invitando ad ignorarlo. Qui non ci si vuole approfondire nello studio di nozioni e storia di gnosticismi, che hanno fatto soffrire molto la Chiesa e che in un certo senso la fanno soffrire; ci limitiamo ad alcuni inevitabili segni.
Nu, tiu gnostika evangelio eksplicite diras ke Jesuo preferis, inter ĉiuj siaj servantoj, Marian Magdalenan. Jen la citaĵo kiel citita de la romanisto. “Diras Petro (112): «Maria foriĝu el inter ni ĉar la virinoj ne indas je la Vi­vo!». Jesuo di­ris: «Jen, mi ŝin altiros al mi …»". El tiuj vortoj kaj aliaj kuntekste similaj estas vere substrekata granda amprefero de Jesuo al M.Magdalena.	Ordunque, questo vangelo gnostico dice esplicitamente che Gesù preferiva, tra tutti i suoi seguaci, Maria Maddalena. Ecco la citazione, come è citata dal romanziere: “Dice Pietro (112) «Maria se ne vada da in mezzo a noi, poiché le donne non sono degne della Vita!», Gesù disse: «Ecco io la attirerò  a me…»”. Da queste parole e da altre contestualmente simili è in verità sottolineata una grande preferenza d'amore di Gesù verso Maria Maddalena.
Sed tiu teksto pluiras tiel: “… tiel ke ankaŭ ŝi vire konformiĝu por ke an­kaŭ ŝi fariĝu spirito viva si­mila al vi viroj. Ĉar ĉiu virino sin farinta viro eniros en la ĉielan re­g­n­o­n­”­.	Ma quel testo continua così: ”…cosicchè  anche lei si adegui alla maniera virile, perché anche lei diventi uno spirito vivo simile a voi uomini. Poiché ogni donna che si trasformerà in uomo entrerà nel regno dei cieli”.
D.Brown ne raportas pri tia pluaĵo. Se li tion farus li sciigus al sia legantaro ke Jesuo ”amis” virinon kiun li volus transfomi en viron. Fakte, sendepende de kontraŭvirinismo nekaŝeble subkuŝanta ĉar la virino ĉi tie estas ŝatata nur pro ŝia kapablo ricevi viriĝon, la frazo koheras kun la gnoza pensmanero, laŭ kiu la homa materia korpo, aparte tiu virina, estas io malŝatinda kaj abomeninda: eĉ la seksaj rilatoj estas taksataj malhelpantaj kaj malproksi­mig­antaj de la krista liberiĝo.	Dan Brown non accenna a questo seguito. Se l'avesse fatto avrebbe fatto sapere ai suoi lettori che Gesù “ha amato” una donna che avrebbe voluto si trasformasse in un uomo. Difatti, indipendentemente dall’antifemminismo apertamente sottinteso poiché qui la donna è apprezzata solo per la sua capacità di ricevere la virilità, la frase è coerente con il modo di pensare gnostico, secondo cui il corpo umano materiale, specialmente quello femminile, è un qualcosa degno di disprezzo ed esecrazione; anche le relazioni sessuali sono considerate ostacolanti ed allontananti dalla liberazione di Cristo.
Ĉi-kaze la aŭtoro de la evangelio de Tomaso nur diras ke Jesuo ŝin amis, ŝin preferis, ŝin elektis, ŝin deklaris la perfekta scianto kaj imitanto de Jesuo mem: ŝi nome komprenus (kaj adherus), ke la homo devas ignori kaj superi kaj liberiĝi el la malpura pezo de la korpo kaj el ties tendencoj. Oh, ve! Por la sekseco, kaj Erato, en tia doktrino kia vera veneno! Maria Magdalena neniam trovos sian korpignoran … Jesuon!	In questo caso l’autore del vangelo di Tommaso dice solo che Gesù la amò, la preferì, la scelse, la dichiarò la perfetta conoscente e imitatrice di Gesù stesso: lei cioè avrebbe compreso (e sarebbe stata d'accordo) che l’uomo doveva ignorare e superare e liberarsi dal peso impuro del corpo e dalle sue inclinazioni. Ahimé! In questa dottrina quale vero veleno per la sessualità, ed Erato! Maria Maddalena non troverà mai il suo, indifferente al corpo, …Gesù!
Sed ni revenu al la komenca esprimo “kisi sur la buŝo”. Ĝi materie deveneblas el la evangelio kiun, ĉe la malkovro en la egiptaj sabloj en la deknaŭa jarcento, la spertuloj nomis “laŭ Filipo”. Ankaŭ pri Filipo ni trovas nenian skribon inter la kanonaj dokumentoj; eĉ ne en la elsabligita teksto troviĝas lia nomo. Ankaŭ tiu teksto, kune kun tiu, ĵus eldonita, de la e­vangelio de Judaso, apartenas al la familio de gnostikismo. Kion, do, rilate “Kisi sur la bu­ŝo”/n en tiu evangelio oni legas?	Ma ritorniamo all’espressione iniziale “baciare sulla bocca”. Essa potrebbe derivare materialmente dal quel vangelo, scoperto nelle sabbie egiziane nel diciannovesimo secolo, che gli esperti chiamarono “secondo Filippo”. Anche a proposito di Filippo non troviamo alcun scritto di sorta tra i documenti canonici, nemmeno nel testo dissotterrato dalla sabbia si trova il suo nome. Anche quel testo, come quello, appena pubblicato, del “vangelo di Giuda”, appartiene alla famiglia dello gnosticismo. Cosa si legge, dunque, in relazione a “baciare sulla bocca” in quel vangelo?
En ĝi oni legas: “la kunulino (koinonos) estas Maria Magdalena. La Sinjoro ŝin amis pli ol la aliajn disĉiplojn kaj ofte ŝin kisadis sur …”. Sur kio? La koptlingva teksta papiruso ĝuste ĉi-punkte montras fuŝaĵon nome surpaperusa truo, alivorte mankas la vorto kompletanta la frazon. Kompetentuloj kredis, ke la vorto iam legebla devas esti “sur la buŝo”. Do Jesuo kisus Magdalenan sur la buŝo! Problabas, eĉ certas, ke tia integriga interpreto ludas trafe ĉar apartenanta al la kutima lingvaĵo de gnostikuloj kiuj ĝin metaforigas por signifi “komunikon kaj transdonon de saĝeco”. Nenio, do, amseksesa kaj erota. Ĉu eblas ke D.Brown ne antaŭsciis tion? Kial li fikse insistis en la amseksa kaj edza interpreto?	In esso si legge; “la compagna (koinonos) è Maria Maddalena. Il Signore la amava più degli altri discepoli e spesso la baciava su…”. Su che cosa? Il papiro del testo in lingua copta proprio in questo punto è guasto, cioè c'è un buco sul papiro, in altre parole manca la parola che completa la frase. Gli esperti credettero che la parola un tempo leggibile doveva essere “sulla bocca”. Dunque, Gesù avrebbe baciato Maddalena sulla bocca! E’ probabile, persino certo, che una tale estrapolazione sia appropriata, poiché appartenente al linguaggio usuale degli gnostici, che la usano come metafora per significare “trasmissione di saggezza”. Niente, quindi, di sessualmente amoroso o erotico. E’ possibile che D.Brown non sapesse già queste cose? Perchè si è fissato sull’interpretazione sessuale amorosa e maritale?
Supre, ĉe komenco de tiu ĉi pensaĵo, estis demandite ĉu biblio eluzas tiun esprimon. Esperantistoj kutimiĝintaj legi biblion povus ekrespondi tiun “kuriozan” demandon relegante ĉi-cele bibliajn erojn. Eble ili ne trovus, ke tia esprimo estis eluzata en la biblio, krude aŭ metafore; aŭ, male, ĉu ili ĝin tian trovus?	Sopra, all’inizio di questa riflessione, era stato chiesto se la Bibbia usa questa espressione. Gli Esperantisti abituati a leggere la Bibbia potrebbero dare una risposta a questa “curiosa” domanda rileggendo a questo scopo alcuni brani della Bibbia. Forse non troverebbero che una tale espressione è stata usata nella Bibbia, in senso letterale o metaforico; o, invece, la troverebbero?
Iu jesa suspekto povus naskiĝi legante la ĵusan publikigitan libron “La morte di Mosé e altri racconti” (La morto de Moseo kaj aliaj rakontoj), Brescia 2005, de Paŭlo Debenedetti, interalie biblielzeviristo de la ĵurnalo AVVENIRE. La biblio pri la morto de Moseo informas (Read 34, 5) tiele: “Moseo mortis tie, en la tero de Moab, laŭ la vorto de la Sinjoro”. La komentisto, sin apogante sur ia rabineca medita profundiĝo, interpretas tiun vorton kiel ordonon de la Sinjoro, do li tradukas tiel (ĉu eble iom friponete?): “Moseo mortis laŭ la ordono”, aŭ pli eksplicite: “Moseo mortis per la buŝo de la Sinjoro”, aŭ ankoraŭ pli eksplicite “Moseo mortis sur la buŝo de la Sinjoro”. La rabinara franĝo, laŭ P.Debenedetti, komentas tiun paŝaĵon dirante ke Moseo mortis kisata de Dio mem sur la buŝo, tio estas en la kuniĝo plej intima, plej afabla, plej eksterodinara, kiun Dio rezervas al siaj ŝanktuloj. Kuniĝo sava kaj saĝdona kaj saĝmontra.	Qualche sospetto affermativo potrebbe sorgere leggendo il libro appena pubblicato: “La morte di Mosé e altri racconti”, Brescia 2005, di Paolo Debenedetti, tra l’altro elzevirista biblico del giornale AVVENIRE. La Bibbia circa la morte di Mosè riferisce (Deut. 34,5) così: “Mosè morì là , nella terra di Moab, secondo la parola del Signore”. Il commentatore, appoggiandosi su un approfondimento meditativo rabbinico, interpreta questa parola come ordine del Signore, quindi traduce così (forse un po’ scapestratamente?) “Mosè morì secondo l’ordine”, o più esplicitamente: “Mosè morì per la bocca del Signore”, o, ancora più esplicitamente: “Mosè morì sulla bocca del Signore”. La postilla rabbinica, secondo P.Debenedetti, commenta questo passaggio dicendo che Mosè morì baciato sulla bocca dal Signore stesso, cioè nella comunione più intima, più amichevole, più straordinaria, che Dio riserva ai suoi Santi. Comunione salvifica e che dona sapienza e mostra saggezza.
Imagante ke tia rabineca-Debenedettia interpreta legado trovu konsenton ĉe hodiaŭaj bibliistoj, ĉu estas permesate indukti iamaniere, eble friponete, ke “kisi sur la buŝo” troviĝas en la biblio, almenaŭ kiel metaforo pensiganta ke “kisi sur la buŝo” signifus plenecon de sava saĝo?	Supponendo che una tale lettura rabbinica/Debenedettesca trovi consenso presso gli odierni biblisti, si può in qualche modo dedurne, forse un po’ arrischiatamente, che “baciare sulla bocca” si trova nella Bibbia, almeno come metafora per indicare pienezza di saggezza salvifica?
Armando Zecchin	Armando Zecchin traduzione di Esperantistino

I pericoli della navigazione in rete
(Phishing, Dialer, Spoofing)

    Nel numero di luglio-agosto, abbiamo parlato di "virus" e "spam" e di come difendersi. Ora presentiamo alcune altre insidie che si possono nascondere in rete. Non è possibile elencarle tutte perchè la fantasia dei truffatori non ha limiti. Ci limitiamo alle più comuni (sono conosciuti con i nomi  inglesi, ne abbiamo affiancata una traduzione in esperanto).

Phishing (Ŝteltruko)

È una tecnica usata da qualche malintenzionato per accedere ad informazioni personali e riservate con la finalità del furto di identità. Tipicamente si riceve un messaggio di posta elettronica che all'apparenza pare spedito dalla propria banca o da qualche sito di vendite via internet di cui si è clienti. Con qualche scusa plausibile, il cliente viene ingannato e portato a rivelare dati sensibili quali numero di conto corrente, nome utente e password, numero di carta di credito. Il modo migliore per difendersi è non rispondere mai a messaggi di questo tipo, ma cancellarli subito, anche se si presentano con una grafica identica a quella della propria banca e se proprio viene qualche dubbio, una telefonata preventiva alla propria banca, può evitare seri guai. Si rischiano considerevoli sottrazioni dal proprio conto corrente.

Dialer  (Numerumilo)

È un programma, in grado di comporre un numero telefonico senza l'intervento dell'utente. La truffa sta nel fatto, che nella maggior parte dei casi, il dialer instrada la chiamata su un numero telefonico a tariffazione maggiorata (144, 899, 709 etc.). L'installazione di questo programma avviene all'insaputa del cliente, tipicamente quando si scaricano dalla rete determinati servizi "gratuiti" tipo "mp3", sfondi per PC, suonerie dei telefonini, filmati pornografici, ecc. Una volta cliccato sul link che reclamizza il servizio compare una schermata che ci invita ad installare un programma e il gioco è fatto.  Occorre fare sempre molta attenzione ai siti che promettono servizi gratis e che ci obbligano ad installare determinati programmi per poter accedere al servizio, meglio controllare sempre i contenuti delle schermate che ci appaiono durante la navigazione e nel dubbio, cliccare su "no" o su "annulla", o cercare comunque di uscire dal sito se i messaggi non sono più che comprensibili o se si nota che il modem inizia a comporre un numero automaticamente.

Spoofing (Nomigtrompo)

Consiste nello spedire, solitamente per posta elettronica, un file il cui nome ha un'estensione mascherata. (L'estensione è l'appendice del nome del file, costituita di solito da tre lettere precedute da un punto; essa identifica il tipo di file). Tipicamente si riceve in posta elettronica un allegato con un'estensione innocua (ad esempio di un file compresso con estensione ".zip", o di un'immagine con estensione ".jpg" o di un testo con estensioni ".txt", ".doc", ".rtf" o ".pdf "). In realtà però, il file inviato presenta una seconda estensione nascosta (di solito ".exe") che il sistema riconosce come file eseguibile. Una volta scaricato, questo file si avvia automaticamente e può installare un virus o un dialer. Per difendersi è buona norma avere un antivirus aggiornato e non aprire mai allegati di dubbia provenienza.

    Avvertiti dei pericoli che possono nascondersi in rete, siamo pronti a navigare con la dovuta prudenza, ma anche con una certa tranquillità. Dalla prossima volta inizieremo a visitare qualche sito che ci pare degno di essere sottoposto all'attenzione dei lettori. Il numero dei siti è enorme e la loro qualità e affidabilità è la più varia. Chiunque infatti può pubblicare qualsiasi cosa praticamente al di fuori di ogni controllo. Non è facile trovare e saper scegliere nella quantità le pubblicazioni più interessanti. I lettori che scoprissero in rete qualche perla preziosa ce la possono segnalare, possono così arricchire gli altri senza nulla perdere del proprio. Se qualcuno ha dubbi o domande ci scriva, cercheremo di rispondere nei limiti delle nostre conoscenze. Per i vostri messaggi abbiamo predisposto un apposito indirizzo di posta eletronica: katolika.sento@ueci.it.


Il nostro socio Carlo Odisio ci manda qualche sua composizione poetica e ci scrive:
    Conosco l'esperanto dal 1960, studiandolo da me. In qualche occasione lo parlavo, ma per lo più lo scrivevo. Sono bibliotecario presso il Comune di Gabiano (AL). Molte riviste, gazzette ecc. giacciono nella Biblioteca comunale, scritte in esperanto. Sono mie, le ho donate a questo ente. Purtroppo il paese è piccolo, lettori pochini, esperantisti uno solo!
    Scrivo poesie, in particolare sulla natura, compongo piccole musiche per la corale parrocchiale. Porgo samideanaj salutoj, elkore kaj tutkore.
Poichè si avvicina il 13 dicembre, S.Lucia, proponiamo una canzoncina dedicata alla Santa e da lui composta.

QUOTE E NORME ASSOCIATIVE ANNO 2007 Le quote 2007 rimangono rimangono le stesse del 2006:

Associato ordinario con Katolika Sento (SO)  Associato giovane    (SG) Associato familiare (SF) Associato ordinario con Espero Katolika (SOE) Solo abbonamento a Katolika Sento (AK) Solo abbonamento a Espero Katolika (AKE) Associato sostenitore (SS)  Associato sostenitore con Espero Katolika (SSE)

17,00 8,50 8,50 38,00 10,00 21,00 34,00 76,00

euro euro euro euro euro euro euro euro

Il periodico Katolika Sento viene inviato a tutti gli associati, tranne che per i familiari. E' associato giovane chi non ha superato i 25 anni. E' associato familiare chi convive con altro associato. Per l'abbonamento all'estero aggiungere 6 euro per spese di spedi­zione. Specificare nella causale del versamento la categoria dell'associa­to, l'anno di nascita dei giovani, l'esatto indirizzo per il recapito del periodico K.S., la destinazione di eventuali offerte. I gruppi locali con almeno 10 soci trattengono 2,10 euro per l' asso­ciato ordinario e 1,05 per l'associato giovane o familiare, mentre la quota dei soci individuali va interamente all'UECI. I versamenti vanno fatti sul C.C. Postale  n.  47127675 Unione Esperantista Cattolica Italiana  U.E.C.I

Da Goma,R epubblica Democratica del Congo, Alphonse Waseka ci manda questo suo ricordo di Giovanni Paolo II:

Johano Paŭlo la Dua, advokato de la homaro.
Jes! Hodiaŭ ne okazas la datreveno de via morto kaj eĉ ne tiu de via naskiĝo. Tamen mi, kun koro dolorplena, ploris vin nokte kaj decidis honori vin.
Mi scias ke vi forlasis nin korpe, sed spirite ni kunestas. Mi naskiĝis kiam vi fariĝis Gvidanto de la Katolika Eklezio. Dum la infanperiodo mi aŭdis vian nomon kaj vidis viajn fotojn ĉe la muro de la domo nia. Mi fariĝis vigla junulo kaj vi estis ĉiam nia Papo. Kiam mi havis 27 jarojn, vi mortis. Malĝoje mi ricevis tiun informon kaj eĉ pertelevide mi spektis la funebran vian ceremonion.
Legante ĵurnalojn kaj aŭskultante la elsendojn ĉe radioaparato, mi eksciis pri via agado. Jes! ili estis tre gravaj kaj signifoplenaj.
Viaj paroloj estis sanktegaj. Tra la mondo vi instruis la homojn pri la unueco de la homaro. Se iam vi parolis pri iu alia religio (Islamo, Protestanto, ktp) ne estis por ilin moki, sed nur por rememori al ĉiuj, kiu kaj kia estas la komuna devo de la infano de Dio. Vi montris al ĉiu ke ne estas la nomo de la religio, kiu gravas, sed la estaĵoj, kiujn Dio kreis kaj kiun celon la homoj devas klopodi atingi. Do, la religioj havas egan devon, t.e. unuigi la homojn. Vi regis laŭ la sama instruado de letero al la Galatoj, ĉapitro 3, 28: “Ne estas ja Judo nek Greko, ne estas sklavo nek liberulo, ne estas ja vira kaj virina; ĉar vi ĉiuj estas unu en Kristo Jesuo”.
Alphonse Waseka Kamango kredas ke se vi alvenis ankaŭ en Afrikon, tio okazis por plifortigi tiujn popolojn, kiujn aliaj konsideras kiel bestoj. Vi alvenis al ili kaj mi opinias ke tiu vizito signifis: "La homoj povas malami vin, sed Dio neniam malamas vin". Samtempe vi petis al ni amegi tiujn, kiuj malamas nin.
Pro sklavego mortis milionoj kaj ni perdis niajn homajn valorojn. Tio ĝis hodiaŭ. Sed per via vizito nia fido kreskis kaj plifortiĝis. Ni aŭdis vin ke vi amegas tiujn, kiuj turmentadas nin. Jes estas la bona leciono, kiun vi ankaŭ ricevis de la Savanto nia Jesuo Kristo.
Kara Papo, kun koro plena je doloro, mi ploras vin kaj samtempe amegas vin, sed mi bedaŭras ke mankas al mi la forton por preĝi viafavore al Dio.
Kian lecionon vi lasis al ni dum via restado en Maroko en 1985? Vi petis al estroj de la religioj  kaj al tiuj de religio estrita de vi: "Ŝanĝi la malnovajn kutimojn niajn respektante nin reciproke kaj stimuli unu la aliajn en la reciproka servo surspure de la Sinjoro"
Oh!..La feliĉo de la homaro estis la feliĉo via, kara Johano Paŭlo la Dua, kaj ĝia malfeliĉo estis via doloro, ĉar vi fariĝis unu tuto kun ĝi. Ĉion vi diris cele al unuiĝo de la homaro.
Johano Paŭlo la Dua , vi estris Katolikan Eklezion, sed vi estis Papo de la tuta homaro. Jes, vi estas Lumo por ni ĉiuj. Mi amegas vin kaj ploregas vin.
Kien vi iris ?… Laŭ Alphonse, la morto estas iu kunliga periodo por iu nova vivo. Tie, kie vi estas ripozu en la Paco ĝis kiam revenos la Savanto nia Jesuo Kristo. Dio benu vin.
Dal Madagascar ci scrive padre Pierre Bruno EFADAHY, che i lettori conoscono perchè si è presentato nell'ultimo numero di K.S., per proporci un elenco di indirizzi di suoi allievi di esperanto che vorrebbero corrispondere  con noi. Ecco i loro indirizzi. Sarebbe buona cosa che qualche lettore si prendesse l'incarico di corrispondere; sarebbe un incoraggiamento per loro a proseguire e un reciproco arricchimento. Ognuno è libero di agire come vuole, però, per evitare che molti scrivano a una stessa persona lasciando altre senza corrispondenza, sarebbe bene segnalare la propria intenzione al presidente dell'UECI, che potrà, nel caso consigliare altri indirizzi. Potete contattare il presidente, per telefono per posta normale o elettronica: gli indirizzi compaiono su K.S.

Tre Respektindaj
Mi sendas al Vi adresojn de miaj gelernantoj (ikue-sekcio de Vatomandry Madagaskaro). Ili volas korespondi al eksterlanduloj. Se  estas ebla.

1. BAOTODY Justine, Ecole Privée Catholique B.P. 24, 517-VATOMANDRY,Madagaskaro. Sxi estas virino 44 jaraĝa kaj instruistino. Sxi estas la prezidentino de Ikue-sekcio.
2. RAMANANTENA Faniry Harinaivo, Ecole Privée Catholique B.P. 24, 517-VATOMANDRY,Madagaskaro. Virino de 21 jaraĝa, instruistino.
3. ZANAMIAVA Ceciliale Marie Etienne, Est Place 47, 517-VATOMANDRY,Madagaskaro. Virino (S-ino) de 26 jaraĝa.
4. VAVITIANA Christine, Lot VIII 55 Bis Marofototra, 517-VATOMANDRY,Madagaskaro. Virino de 18 jaraĝa, Liceanino (lernantino).
5. TSIMISARAKA Raymondo Sandra, Lot XII E 55 Centre Ville, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 18 jaraĝa, lernantino.
6. RAHERIMAHATRATRA Judith Clairette, Lot II I 70 Antanambahiny, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 19 jaraĝa, lernantino.
7. RAKOTOARISOA Mbolalaina Patrick, Lot IDA 15 Tanambao Mangarivotra, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Viro de 18 jaraĝa, lernanto.
8. SOAHASY Juliette Auguste, Ecole Privée Catholique, B.P. 24, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de27 jaraĝa, instruistino.
9. RAZAFINDRAVAO Marie Rose, Ecole Privée Catholique, B.P.24, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 34 jaraĝa, instruistino.
10. TODISOA Wilson Sidonie, Lot XV G 04 Vohitsara, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro.Virino de 14 jaraĝa,lernantino.
11. HARIVONY Hanta Seheno, Lot XV F 19 bis Vohitsara, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 18 jaraĝa, lernantino.
12. NOELINE, Ecole privée catholique,B.P. 24, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 33 jaraĝa, instruistino.
13. RABARY Jeanny paquerette, Lot XII E 58 Centre Ville, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. virino de 15 jaraĝa, lernantino.
14. RABETOMBOSOA Marie Sylviane, Lot XV E 02 Vohitsara, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro; Virino de 26 jaraĝa, studentino.
15. RALAMBO Kerry Richardson, Lot I DD 09 Tanambao, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Viro de 12 jaraĝa, lernanto
16. ANDRIAMANANORO Hary Mialisoa, Ecole privée Catholique, B.P. 24, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Virino de 12 jaraĝa. Lernanto.
17. JAONARISON, College d'Enseignement Genéral, 517-VATOMANDRY. Madagaskaro. Viro, instruisto.
18. RASOABE Julienne, Ecole Privée Catholique, B.P. 24, 517-VATOMANDRY,Madagaskaro. Virino de 44 jaraĝa, instruistino (S.ino)
19. RASOLONIAINA Rodolph Celestin, Ecole privée Catholique, B.P. 24, 517-VATOMANDRY, Madagaskaro. Viro de 27 jaraĝa, instruisto.

Nel mese di ottobre il medesimo padre ci manda il seguente messaggio per posta elettronica:
Respektinda S.ro Giovanni Daminelli
Mi ne estas plu en Vatomandry sed Mi dankas al Dio, ke finfine Mi povis fondi la Ikue-sekcion ĉi-tie. Ili jam havas prezidantinon. Nun, Mi jam estas ĉe mia nova posteno Majunga kiel Rektoro de interdiocezana seminariejo en Nordo de Madagaskaro.
Mi tre dankas al Vi. Dio benu Vin.
AVVISO AI LETTORI: Poichè le informazioni relative alla nostra attività in Africa si fanno sempre più numerose, si è deciso, anche su sollecitazione di don Duilio, di pubblicare, per fine anno, un'edizione speciale di Katolika Sento dedicato all'Africa.

MIA LAGETO

Penso che moltissimi di noi, in gioventù, abbiano sognato di poter andare in una di quelle minuscole isolette del Pacifico all'ombra di una flessuosa palma, come ci viene proposto dai coloratissimi opuscoli deivari operatori turistici.
Fatto eseguire uno scavo profondo circa 2 metri, su una superficie di circa 250 metri quadrati, con tanta buona volontà e tanto lavoro manuale ne ho impermeabilizzato il fondo creando così un bel laghetto con in mezzo un'isoletta e un ponticello per raggiungerla.
Su questa isoletta naturalmente ho messo a dimora una piccola palma, ora molto alta, e all'ombra di questa...una panca, come per realizzare il sogno giovanile.
Sull'isoletta ho costruito un pozzo con tanto di carrucola e secchio. Nella parete del pozzo, sotto il livello dell'acqua, ha ricavato due finestrelle con vetro ermeticamente chiuso in modo che, scendendovi per mezzo di una scaletta in ferro, si potessero vedere nell'acqua i pesci e...con un po' di fortuna forse... qualche sinuosa sirena!?
Ho fatto però i conti senza l'oste.  Innanzi tutto essendo l'acqua stagnante, dopo poco si intorpidiva e addio pesci e...sirene, poi col tempo, dalle guarnizioni delle finestrelle l'acqua filtrava nel pozzo e, con mio disappunto, vedendo scendere il livello d'acqua nel laghetto, sono stato costretto riempire il pozzo di terra fin  sopra le finestrelle. A questo punto per dare un significato a questo pozzo, ho messo all'interno, sopra la terra, vari oggetti color oro e pseudo collane di perle, così da creare un “tesoro”.
Sull'isoletta, infatti, oggi appare un bel cartello: INSULO DE LA TREZORO, così facendo, ho fatto la gioia dei miei numerosi nipotini.
Con la terra tolta dallo scavo ho innalzato su un lato del laghetto una piccola montagnetta sul cui fianco ho realizzato con grossi sassi e rocce una cascatella a tre salti, alimentata da una pompa sommersa nel laghetto. D'estate, quando il sole picchia, il solo sentire lo scroscare dell'acqua cascante a volte è molto gradevole. Ho dotato inoltre il laghetto di un piccolo molo per l'attracco di una barchetta.
Così come ho collocato un cartello sulla Insulo de la trezoro, ne ho messo uno anche all'inizio del ponte con la scritta: PONTO  6an AŬGUSTO 1905 e come sottotitolo Datreveno de la 1a kongreso de Esperanto en Boulogne sur Mer  kaj naskiĝtago de Aurelio kaj Riccardo.
Infatti si dà il caso che, mio padre “Aurelio” ed il padre di mia moglie “Riccardo”, siano nati entrambi il “6 Agosto 1905”, proprio il giorno del Primo congresso di Esperanto.
Quindi ben capite che sia mia moglie che il sottoscritto non potevamo assolutamente non essere esperantisti !

21° Congresso U.E.C.I.
1-5 giugno 2007 – presso Opera"Madonnina del Grappa"
P.za P.Enrico Mauri,1 – 16039 Sestri Levante (Genova)

    Il prossimo congresso UECI, si terrà dal pomeriggio di venerdì 1 giugno al mattino di martedì 5 giugno 2007 presso il centro di spiritualità "Padre Enrico Mauri", opera "Madonnina del Grappa".         Non stupisca il nome, non è sul Grappa, ma al mare, in Liguria. Il riferimento al Grappa ha motivazioni storiche: in origine l'istituto fu fondato dal sacerdote brianzolo, Enrico Mauri, per accogliere le vedove della prima guerra mondiale; da qui il riferimento alla statua in bronzo che si trova sul monte Grappa, ivi intronizzata nell'agosto del 1901 dal cardinale Giuseppe Sarto, il futuro papa Pio X. Questa statua fu mutilata da una granata austriaca durante la battaglia del Grappa nel gennaio 1918 ed ora, restaurata, si trova nella cappella posta alla sommità del sacrario dei caduti. Una sua copia in bronzo è collocata nel tempio di Cristo Re annesso al nostro kongresejo.
    Il kongresejo è facilmente raggiungibile per ferrovia trovandosi a poche centinaia di metri dalla stazione ferroviaria: una ragione in più per una partecipazione numerosa.
    Come al solito i temi saranno due tra loro affini.
Il tema religioso sarà:
quello culturale sarà:
    Come si vede sono temi ispirati dall'attualità. Il mondo islamico si inserisce sempre più nel nostro mondo, con i suoi valori, ma anche con qualche intemperanza dovuta spesso alla reciproca incomprensione. È una delle tante sfide a cui siamo inesorabilmente chiamati. Come uomini che vivono questo momento storico, dobbiamo conoscere e capire, innanzitutto per poter affrontare gli eventi con serenità e, poi, come cristiani, per amare anche questi nostri fratelli e dare loro testimonianza della nostra fede senza cedimenti. Proprio per questo non si è voluto insistere su alcuni aspetti dell'integralismo islamico che fanno notizia, ma che sono dovuti ad una minoranza. Anche in questo caso un albero che cade fa più rumore di una foresta che cresce: la nostra attenzione sarà rivolta alla foresta che cresce.
    Per quanto riguarda l'aspetto turistico, ci troviamo in una zona particolarmente rinomata. Nelle vicinanze ci sono molte cose da vedere, quindi anzichè fare un'unica escursione di una giornata si è pensato di farne due, rispettivamente nei pomeriggi di domenica e di lunedì. Di domenica ci recheremo al santuario di "Nostra Signora di Montallegro" posto a quota 612 metri sopra Rapallo con vista panoramica sul mare. Lunedì pomeriggio ci recheremo nella zona delle Cinque Terre per una suggestiva passeggiata in riva al mare lungo "Il Sentiero dell'Amore" tra i comuni di Manarola e Riomaggiore.

Ipotesi di programma:

Venerdì,1 Giugno
	pomeriggio:	Accoglienza e sistemazione dei kongresanoj
	sera:	Cena – interkona vespero
Sabato, 2 Giugno
	mattino:	Apertura del Congresso – Prelegoj sul tema culturale
	pomeriggio:	Prelegoj
	sera:	Intrattenimento serale
Domenica, 3 Giugno
	mattino:	Assemblea generale UECI
	pomeriggio:	Escursione al Santuario di "Nostra Signora di Montallegro"
	sera:	Intrattenimento serale
Lunedì, 4 Giugno
	mattino:	Prelegoj sul tema religioso
	pomeriggio:	Escursione in treno fino a Manarola poi a piedi per la "Passeggiata dell'amore" fino a Riomaggiore e ritorno. (Volendo si può tornare in treno da Riomaggiore)
	sera:	Adiaŭa vespero
Matedì, 5 Giugno
	mattino:	chiusura del congresso e rientro.

Come al solito nei nostri congressi: S.Messa quotidiana in Esperanto, lodi, rosario, compieta.

Quote:

Per l'intero congresso.
Iscrizione: 20 euro
Vitto, alloggio, escursioni:   
             200 euro in camera singola
            180 euro in camera doppia
(queste quote subiranno un aumento di 10 euro per chi si iscrive dopo il 30 aprile)

Le quote sono per persona e comprendono la pensione completa dalla cena del 1 giugno alla prima colazione del 5 giugno e le escursioni.

Come si nota non si fa accenno al Printempa Kunveno di cui sopravvive però il doppio tema (religioso e culturale). Questo perchè si è visto che il Kunveno interessava solo una o due persone, mentre pochi altri preferivano presenziare solo a una parte del congresso senza vincoli programmati. Quindi, anche se è raccomandata la partecipazione a tutto il congresso, chi ha necessità particolari è bene che si metta in contatto con Gianni Conti (tel 02.66301958) per concordare altre soluzioni; è anche possibile prendere accordi per venire il giorno prima o partire il giorno dopo.

Per le iscrizioni, si può usare l'aliĝilo allegato o scaricarlo dal sito www.ueci.it (per trovarlo cliccare nel menu a sinistra: "I nostri congressi") e inviarlo per posta normale a Gianni Conti o per posta elettronica a katolika.sento@ueci.it (lo si può fare direttamente dal ns. sito).

NI FUNEBRAS KAJ KONDOLENCAS

    Karegaj gefratoj, kun granda bedaŭro mi informas vin pri la forpaso de nia karega samideano Antonio Gambuti (1929-2006), aktiva kredanto, IKUE-ano ekde ĉiam, IEF-aganto ekde la komenco. Li enhospitaliĝis antaŭ kelkaj tagoj, sed ĉiu sciis pri lia rena malsaniĝo. Li mortis en la Hospitalo de Rimini sabaton la 16.a de Septembro, je tagmezo. La funebra cerimonio okazis lundon, la 18.a je la 10.a horo ĉe la paroĥa preĝejo (la ĉefpreĝejo nomata Collegiata) de Santarcangelo de Romagna.
    Tre konata estis Antonio pro lia kristana aktiva agado en la diversaj paroĥejoj (Savignano ĉe Rubikono kaj Santarcangelo de R.) krom, kompreneble, en la E-movado.
    Kuncelebris la Sanktan Meson ses Pastroj, inter ili la E-pastroj Pasquale Campobasso kaj Duilio Magnani, je la ĉeesto de pli ol ducent personoj. La Dioceza Rimina UECI-grupo partoprenis en ĝi preĝe, emocie kaj dankeme al sia karmemora Antonio, atestanto de Kristo en la civila societo kaj en Esperantio. P.Magnani substrekis tion kaj bildigis lian viglan aktivadon en la internacia, nacia kaj dioceza E-asocioj al la ĉeestanta fidelularo dum la IKUE-flago, de li alte portata morale kaj plurfoje ankaŭ fizike, ŝvebis en la presbiteriejo de la Collegiata tute apude de la ĉerko.
    Jen lia foto el la funebra memoriga bileto en kiun oni transkribis el lia jpaperaĵoj la jenan alvokon: "Maria, sii il nostro conforto; sii tu, o Vergine, la nostra gioia e noi infine, dopo l'esilio, unisci ai cori felici del cielo"  ("Maria, estu nia konforto; estu vi, ho Virgulino, nia ĝojo kaj nin, finfine, post la ekzilo, unuigu al la feliĉaj ĥoroj de la ĉielo.")

È indubbiamente una grave perdita anche per l'UECI. Lo ricordo per la sua umanità, per i suoi modi gioviali, per l'ardore con cui portava avanti la causa dell'esperantismo cattolico, ma anche per la sua generosità verso i più deboli, come gli immigrati, in questo forse in sintonia con il fratello missionario. Ho passato una settimana ospite della sua casa, per collaborare con lui presso lo stand degli Esperantisti Cattolici che da diversi anni era riuscito a predisporre nell'ambito del Meeting di Rimini. Ho avuto così modo di conoscerlo da vicino e di apprezzarne le qualità umane e le capacità organizzative. Mi auguro che la presenza dell'esperantismo cattolico al Meeting dei Popoli di Rimini continui anche dopo di lui e in memoria di lui. Che il Signore lo accolga tra i suoi eletti.

Il comitato centrale dell'UECI e la redazione di Katolika Sento augurano a tutti buon Natale e un felice anno nuovo. La Centra Komitato de UECI kaj la redakcio de Katolika Sento bondeziras al ĉiuj bonan Kristnaskon kaj feliĉan novan jaron.

MULTE DA DANKOJ Kontribuo al UECI (maggio/giugno 2006):
M.B. G.F. L.M. M.M.	Francia Venezia Torino Trento	7,00 € 100,00 € 83,00 € 100,00 €

Eduko al ŝparemo
- Joĉjo, mi scias ke via avino donacis al vi monon pro via naskiĝtago, sed mi ne volas ke vi elspezu ĝin. Kiel mi ĉiam ŝatas diri: "mono ŝparita estas mono gajnita".
- Ĉu? Nu, kiel mi ŝatas diri: "mono ŝparita estas mono per kiu mi povintus aĉeti ion bonan"!
Trajne
Post vizito al restoracia vagono pasaĝero ne plu kapablas retrovi sian kupeon.
Kondukisto klopodas helpi lin:
- Ĉu vi memorfiksis la numeron?
- Ne, mi nur memoras ke, kiam mi eliris, tra la fenestro oni vidis betularbaron.
Telefonalvoko
Sonas la telefono, unu el la du amikoj respondas kaj sin turnas al alia:
- Estas por vi.
- Kiu estas?
- Ŝi rifuzas diri.
- Ŝi?
- Sed ŝi havas multon por diri pri vi.
- Ha, bone! - li prenas la parolilon: - Saluton, panjo!
Kial?
Knabino pripense rigardas la patrinon en kuirejo kaj demandas:
- Panjo, kial viaj haroj iom post iom blankiĝas?
La patrino tuj respondas:
- Kiam vi tro kapricas unu post la alia miaj haroj blankiĝas.
La knabino rebatas:
- Ha! Kial do, via panjo, avino Maria, havas la tutan hararon blankan?
Manĝi estas danĝere
Kuracisto prelegas al granda aŭdantaro.
- La manĝaĵoj, kiujn ni enmetas en niajn stomakojn, povas mortigi nin:
Bovaĵo kaj porkaĵo estas malbonegaj. Sukeraj trinkaĵoj korodas la tegaĵon de la stomako. Grasplenaj dietoj povus esti katastrofaj kaj homoj englutas tro multe da salo.
Sed ekzistas unu aparta manĝaĵo kiu estas la plej danĝera el ĉiuj. Ni ĉiuj jam manĝis ĝin, aŭ manĝos ĝin. Ĉu iu povas diri al mi tiun manĝaĵon kiu kaŭzis la plimulton de ĉagreno kaj suferado dum jaroj post ĝia manĝado?
Post kelkaj sekundoj, 75 jaraĝa viro, levis la manon kaj mallaŭte diris:
- Edziĝa kuko -

COMITATO CENTRALE U.E.C.I. Presidente: Giovanni DAMINELLI, via Lombardia 37, 20099 Sesto S.Giovanni (MI) – tel. 02.2621149. Vice presidente: Paola AMBROSETTO, via Emo 9/C, 30173 Mestre (VE) – tel. 041.5341532 Segretario: Marco POLITI, Via Montemartini 4, 20139 Milano – tel. 02.5395237 Consiglieri: don Duilio MAGNANI (segretario per l'informazione), viale C.Zavagli 73, 47900 Rimini, tel.-fax 0541.26447 Giovanni CONTI (cassiere e organizzazione congressi), via F.Filzi 51, 20032 Cormano (MI) – tel. 02.66301958 – fax 02.66302110 Carlo SARANDREA, Via di Porta Fabbrica 15, 00165 Roma – tel. 06.39638129 Norma COVELLI CESCOTTI, via E.Fermi 29, 38130 Trento – tel. 0461.925210 Marsilio GUAZZINI, Via Coletti 108/A, 47900 Rimini – 0541.22993 Assistente Ecclesiastico: mons. Giovanni BALCONI, p.zza Duomo, 16, 20122 Milano, tel. 02.878014 (ab.) - 02.8556274 (Curia); Grafica e impaginazione di Katolika Sento: Mario GUlLLA, via Benadir 62, 13100 Vercelli, tel. 0161.259397 Nota bene: Tutte le comunicazioni alla redazione di Katolika Sento, vanno spedite al presidente UECI. - Per i versamenti in denaro utilizzare il c.c.p. n. 47127675 intestato a UNIONE ESPERANTISTA CATTOLICA ITALIANA (U.E.C.I.) ricordando di mettere sempre la causale del versamento.